WAAROM IK MEZELF EN MIJN KINDEREN ZELDEN INSMEER MET ZONNEBRANDCRÈME

18-09-2016 18:37

Ik smeer niets op mijn huid wat ik niet kan eten. Alles wat je op je huid smeert wordt opgenomen door het lichaam. Denk eens aan nicotine-pleisters of medicijnen in pleisters, de pleisters geven een stofje af aan de huid dat via het bloed door het lichaam wordt opgenomen en daar zijn werk gaat doen.

Het is dus belangrijk om alert te zijn op wat we op onze huid smeren.

Ik eet natuurlijk en smeer natuurlijke producten op mijn huid en dat van mijn kinderen. Mijn kinderen smeer ik in met kokosolie. Om ze te beschermen tegen de zon laat ik ze op tijd wennen aan de voorjaarszon. Zodat ze al wat kunnen opbouwen.
In de zomer laat ik ze korte periodes in de zon (max 1 uur, licht eraan hoe sterk de zon is) maar alleen in de ochtend of namiddag. Mijn kinderen zijn nog nooit verbrand en krijgen zo toch voldoende vitamine D. Als de geen bescherming van kleding hebben er zijn geen schaduwplekjes dan smeer ik ze in met zelfgemaakte zonnenbrand of met biologische zonnenbrand van Lavera of Lovea. Deze bevatten geen schadelijke nano-deeltjes.

 

De ingrediënten in zonnebrand producten verhogen het
risico op huidkanker

Bron:leefbewust.nl

Missouri University of Science and Technology

Rolla, mB - Als vakantiegangers voorbereidingen treffen om deze zomer buiten door te brengen, zullen velen van hen meer dan genoeg zonnebrandcrème inpakken in de hoop dat het hun lichaam zal beschermen tegen verbranding en mogelijk tegen huidkanker. Maar onderzoekers van de Missouri University of Science and Technology (S&T) hebben ontdekt dat zonnebrandcrème misschien niet zo veilig is als dat we denken.

Studies naar cel toxiciteit door Dr. Yinfa Ma, Curators’ Teaching Professor of Chemistry at Missouri S&T, en zijn afgestudeerde student Qingbo Yang, suggereren dat als zinkoxide, een veelgebruikt ingrediënt in zonnebrandmiddelen, blootgesteld wordt aan de zon het een chemische reactie ondergaat waardoor instabiele moleculen vrijkomen, bekend als vrije radicalen. Vrije radicalen proberen een verbinding aan te gaan met andere moleculen, maar tijdens dit proces kunnen ze cellen beschadigen of het DNA in deze cellen. Dit kan het risico op huidkanker verhogen.

Ma ontdekte ook dat hoe langer zinkoxide aan de zon wordt blootgesteld, hoe groter de potentiële schade aan de menselijke cellen.

“Zinkoxide kan vrije radicalen genereren wanneer ze worden blootgesteld aan UV (ultraviolet) zonlicht,” verteld May, “en die vrije radicalen kunnen cellen doden.”

Ma onderzocht hoe menselijke longcellen, ondergedompeld in een oplossing met nano-deeltjes van zinkoxide, reageerden als ze langere tijd werden blootgesteld aan verschillende soorten licht. Hij maakte gebruik van een controle groep van cellen die niet ondergedompeld werden in de zinkoxide oplossing. Ma vergeleek de resultaten van de blootstelling aan licht van de verschillende cel groepen. Hij ontdekte dat de aan zinkoxide blootgestelde cellen sneller verslechterde dan de niet in de chemische verbinding ondergedompelde cellen.

Zelfs wanneer er alleen aan zichtbaar licht werd blootgesteld, verslechterde de in zinkoxide gesuspendeerde long cellen. Maar wat betreft de cellen die aan ultraviolette straling werden blootgesteld, ontdekte Ma dat de “levensvatbaarheid van de cellen drastisch afneemt.”

Wanneer er gedurende 3 uur blootgesteld werd aan ultraviolet langgolvig licht (ultraviolet A of UVA), ging de helft van de longcellen in de zinkoxide oplossing dood. Na 12 uur, ging 90 procent van de cellen in deze oplossing dood, ontdekte Ma.

Waarom veroorzaakt zinkoxide, een ingrediënt in zonnebrand die helpt om schadelijke UV stralen te blokkeren, verslechtering van de cellen bij blootstelling aan zonlicht? Volgens Ma is het zo, wanneer de zinkoxide nano-deeltjes in de oplossing UV-straling absorberen, komen er door de reactie elektronen vrij, die op hun beurt instabiele vrije radicale moleculen kunnen produceren in de zinkoxide oplossing. Deze vrije radicale moleculen verbinden zich dan met andere moleculen en reageren als parasieten, ze beschadigen de andere moleculen in het proces.

Ma en zijn collega’s van Missouri S&T publiceerden hun eerste onderzoeksresultaten in de editie van het Journal of Nanoparticle Research van januari 2009. De studie, genaamd “Toxicity of nano- and micro-sized ZnO particles in human lung epithelial cells,” (“Toxiciteit van nano- en microkleine ZnO deeltjes in menselijke long epitheel cellen”) was het eerste uitvoerige onderzoek naar dit onderwerp dat gepubliceerd werd.

(De studie is online beschikbaar op http://www.springerlink.com/content/q751q55366577755/). Hoofdauteur Weisheng Lin was Ma’s Ph.D. student van dat moment. Andere schrijvers van de studie waren Chuan-Chin Huang, een in die tijd afgestudeerde student in biologische wetenschappen, en twee leden van S&T’s biologisch wetenschappelijke faculteit, Dr. Katie Shannon (universitair docent) en Dr. Yue-Wern Huang (universitair hoofddocent).

Nu bereidt Ma zich voor om zijn laatste onderzoeksresultaten te publiceren in het tijdschrift Toxicology and Applied Pharmacology. Een publicatie datum is nog niet vastgesteld.

Ma’s onderzoek naar het effect van zinkoxide op cellen is nog in een vroeg stadium, dus hij waarschuwt mensen om op basis van dit vooronderzoek geen conclusies te trekken over de veiligheid of gevaren van zonnebrandmiddelen

“Er is nog steeds uitgebreid onderzoek nodig”, verteld May. “Dit is slechts de eerste stap.”

Ma is bijvoorbeeld van plan om elektron spin resonantie tests uit te voeren om, zoals hij vermoedt, te zien of zinkoxide echt vrije radicalen ontwikkelt. Bovendien zijn klinische proeven nodig voordat er overtuigend bewijs uit deze studies getrokken mag worden.

In de tussentijd adviseert Ma zonnebaders om zonnebrandcrème te gebruiken en hun blootstelling aan de zon te beperken.

“Ik zou nog steeds de mensen adviseren om zonnebrandcrème te gebruiken,” zei hij. “Zonnebrandcrème is beter dan helemaal geen bescherming.”

Zinkoxide wordt naast zonnebrandcrème ook gebruikt in veel commerciële producten, waaronder plastic, verf, zalf en kit.

Vertaling Lia Keizer