WAT GEBEURT ER PRECIES ALS JE JE TRANEN NIET LAAT GAAN MAAR ONDERDRUKT?

19-01-2018 13:59

 

 

In onze cultuur leren we emoties te beheersen en in stilte te lijden, emotionele uitlatingen te onderdrukken, maar ook de boodschap erachter te negeren.

Emoties die niet worden doorvoeld worden als het ware ingekapseld, veroorzaken dan pijn en slorpen energie, als we ze niet voelen, uiten en loslaten.

We kunnen alleen in het nu helen als we emoties uit het verleden, die we hebben onderdrukt of geprobeerd hebben te vergeten, van onszelf mogen voelen, uiten en loslaten.

 

HUILEN VAN VERDRIET

 

Huilen is een manier om giftige stoffen uit ons lichaam te krijgen. Door te huilen kunnen we energie door ons lichaam sturen, en soms kunnen we die op een andere manier kanaliseren of begrijpen. 

Als we onze emoties onderdrukken en in plaats daarvan naar iets verslavends grijpen zoals hardlopen of rustgevende tabletten voor een ‘roes’ produceren we in feite hormonen die tranen onderdrukken.

Tranen bevatten gifstoffen die het lichaam kwijt moet. Tranen van vreugde en tranen van verdriet hebben onder invloed van hormonen chemisch een andere samenstelling. Ze hebben ook een ander doel. 

Als we ons emotioneel helemaal mogen uiten van onszelf, voelen ons lichaam, onze geest en ziel zuiver en bevrijd. We gaan vaak pas inzien wat we in een bepaalde situatie moeten doen, nadat we daar emoties bij hebben gevoeld en er zo nodig om hebben gehuild.

 

‘We kunnen de hoogtepunten van onze vreugde niet voelen als we van onszelf ook de dieptepunten van ons verdriet niet mogen voelen’.

 
 

Geluid maken (zoals huilen, kreunen en zingen), bewegen en volledig diep in- en uitademen zijn ook manieren waarop het lichaam sneller en efficiënter pijnlijke emoties verwerkt. Sommige kinderen leren van hun ouders hun gezicht in een kussen te drukken wanneer ze moeten huilen, zodat de rest van de familie het niet hoeft te horen. Maar toch horen huilen en geluiden maken bij ons emotionele 'verteringssysteem' wat ervoor zorgt dat de energie gelijkmatig door het lichaam blijft stromen.

 

Maar helaas, onze cultuur wil graag dat iederen zich 'dood' houdt, een houding die ons aanmoedingt om vooral onze zelfbeheersing niet te verliezen en niet op te vallen. Door al op jonge leeftijd te leren dat emoties slecht zijn of dat je je voor emoties moet schamen, leren we niet op onze innerlijke raadgever of ons lichaam te vertrouwen.

 

Het is dus niet goed om emoties te onderdrukken of niet te erkennen. Uiteindelijk kan dit resulteren in klachten en ziekten.

 
 

VOORBEELD

 
 

‘Vroeger had ik heel erg last van migraine. Ik heb mijn voedingspatroon hierom aangepast maar kwam er uiteindelijk achter dat de diepe pijn uit mijn jeugd mij nog steeds achtervolgde.  Na dit besef kon ik de onbewuste interne spanning en pijn loslaten en mezelf meer ontspannen.

Soms heb ik nog wel hoofdpijn, maar dan weet ik waar het aan ligt. Ik zorg dan niet genoeg voor mezelf. Ik neem mijn rust niet, of heb te weinig slaap gehad, of ik kom niet voor mezelf op binnen de familie. Dan komt de hoofdpijn weer op. Ik zie nu in dat de hoofdpijn me al die tijd iets probeerde te laten zien’.

 

Van belang is bij je gevoel te blijven, erin te duiken, de geluiden te maken en te huilen of te schreeuwen als dat nodig is, terwijl je helemaal bij je diepste zelf blijft. Dan zal je ontdekken dat dat je lichaam helemaal zelf in staat is zelf de pijnlijkste herinneringen en gebeurtenissen uit het verleden te helen. Bereid zijn niet weg te lopen van je gevoelens zodat je pijnlijke ervaringen kan verwerken die misschien wel jarenlang hebben liggen sluimeren en al onze energie opslorpte.

 
 

 

Stephen Levine noemt dit ’de pijn die een einde maakt aan de pijn’. 

 
 
 
 
 
Bron: Dr. Christiane Northrup- Vrouwenlichaam vrouwenwijsheid